Obecna strona jest wersją archiwalną. Aktualna strona Portalu o przeciwdziałaniu handlowi ludźmi dostępna jest pod adresem: www.gov.pl/web/handel-ludzmi
Norway Grands

Znajdź pomoc 

Infolinia dla ofiar

Creative Commons
Wszystkie treści serwisu będące przedmiotem praw autorskich, o ile nie jest to stwierdzone inaczej, są dostępne na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa 3.0 Polska.

A A A

Publikacja Rady Europy i Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji

Dodane dnia 30.06.2016

Rada Europy opublikowała raport "POWSTAWANIE DOBRYCH PRAKTYK WŁADZ PAŃSTWOWYCH, ŚRODOWISKA BIZNESU ORAZ SPOŁECZEŃSTWA OBYWATELSKIEGO W SFERZE REDUKOWANIA POPYTU NA HANDEL LUDŹMI DLA CELÓW PRACY PRZYMUSOWEJ", przygotowany przez Mike'a Dottridge w ramach projektu “Improving Poland’s Capacity to Prevent Trafficking in Human Beings", współfinansowanego przez Fundusze norweskie

Raport opisuje przykłady inicjatyw mających na celu zmniejszenie popytu na to, co w Europie jest znane, jako „praca przymusowa”, skupiając się na wysiłkach mających na celu zapobieganie handlowi ludźmi dla celów pracy przymusowej, niewolnictwa, praktyk podobnych do niewolnictwa, czy niewoli. Przedstawia przykłady metod, które na podstawie aktualnie dostępnych informacji, reprezentują dobre praktyki.

Część 1. wyjaśnia co oznacza „strona popytowa” handlu ludźmi i obowiązki prawne państw w zakresie „obniżania popytu, który sprzyja wszystkim formom wykorzystywania osób, w szczególności kobiet i dzieci, co prowadzi do handlu ludźmi”. Zobowiązania te zawarte są zarówno w Protokole Organizacji Narodów Zjednoczonych o zapobieganiu, zwalczaniu oraz karaniu za handel ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi (2000) oraz Konwencja Rady Europy w sprawie działań przeciwko handlowi ludźmi (2005).
Część 2. przedstawia z kolei przykłady inicjatyw rządów, biznesu i organizacji społeczeństwa obywatelskiego, które skutkowały obniżeniem popytu.

Rozdział o środkach redukcji popytu wdrożonych przez państwa nakreśla pięć zestawów środków, które zostały podjęte przez państwa i które skutkowały obniżeniem popytu:
1. Środki obniżające popyt wyszczególnione w rządowych strategiach, czy planach dotyczących zarówno biznesu, jak i praw człowieka, czy handlu ludźmi;
2. Wyszczególnienie obowiązków biznesu (szczególnie tego z sektora prywatnego) w zakresie poszanowania praw człowieka;
3. Polityka dotycząca zamówień publicznych w ministerstwach, władzach lokalnych, organizacjach państwowych, przedsiębiorstwach parapaństwowych i będących całkowicie lub częściowo własnością państwa;
4. Wpływanie na politykę państwa w zakresie kredytów eksportowych;
5. Regulowanie rekrutowania do pracy.

W rozdziale o redukcji popytu przez biznes zawarty jest przegląd trzech dalszych przykładów:
1. Jak przedsiębiorstwa w Europie dowiedziały się o handlu ludźmi dla pracy przymusowej jeśli zgłoszono ją w szczególnej gałęzi przemysłu w innym kraju w łańcuchu dostaw i w jaki sposób można skutecznie zareagować (główny przykład dotyczy produktów z owoców morza importowanych z Tajlandii, gdzie poinformowano o pracy przymusowej zarówno na statkach rybackich jak i w fabrykach przetwórstwa owoców morza);
2. W jaki sposób organizacje pracowników i pracodawców współpracowały w Stanach Zjednoczonych, by zbudować ’etykietę społeczną’ dla zagwarantowania konsumentom, że pomidory, czy inne produkty rolne nie powstały z udziałem pracy przymusowej;
3. W jaki sposób przedsiębiorstwa w Brazylii zdecydowały się na nieprowadzenie biznesu z podmiotami gospodarczymi, o których wiadomo, że korzystają z pracy przymusowej i przyłączyły się do ‘Krajowego Paktu’ przeciwko pracy przymusowej.

Wreszcie rozdział o środkach podejmowanych przez organizacje społeczeństwa obywatelskiego w celu zmniejszenia popytu dokonuje przeglądu trzech przykładów:
1. Starania organizacji społeczeństwa obywatelskiego, by przekazać bezpośrednio konsumentom informację na temat towarów, które kupują;
2. Inicjatywy mające wpływać na biznes działający w europejskich sektorach akcesoriów odzieżowych i tekstylnym, w tym przedsiębiorstwa kupujące gotowe akcesoria od fabryk, których pracownicy pochodzą z handlu ludźmi dla pracy przymusowej i inne przedsiębiorstwa, które kupują artykuły włókiennicze (do produkcji ubrań), takie, jak bawełna, które zostały wyprodukowane z udziałem pracy przymusowej;
3. Środki do monitorowania całokształtu skuteczności starań biznesu, by zapobiec naruszaniu praw człowieka w ich łańcuchu produkcji i lobbowanie na rzecz poprawy, w tym praca przymusowa (nowy zestaw standardów ogłoszony w 2016 r., by ocenić skuteczność środków podejmowanych przez biznes w celu poszanowania praw człowieka).

Raport zawiera konkluzję, że najskuteczniejsze inicjatywy zmniejszania popytu charakteryzują się pewnymi wspólnymi cechami:
 Angażują kilku aktorów pracujących razem, czasami konkurentów, czy organizacje, które tradycyjnie nie zgadzają się ze sobą, takie jak organizacje przedsiębiorców i związki zawodowe;
 Zwykle mają szersze cele niż tylko obniżanie popytu związanego z pracą przymusową, czy handlem ludźmi, osiągają również inne cele;
 Wiele korzysta teraz z Wytycznych ONZ w sprawie biznesu i praw człowieka, jako ich główny punkt odniesienia.

 

http://www.coe.int/en/web/anti-human-trafficking/home

Pliki do pobrania 

  • 640.79 KB
  • 684.74 KB
  • 729.42 KB

Tagi:

podziel się treścią: