Strona znajduje się w archiwum.

A A A

Szwedzkie kino o wykorzystaniu kobiet do pracy w prostytucji

Dodane dnia 08 października 2013

W minionym tygodniu przekroczyliśmy półmetek jesiennego przeglądu filmów inspirowanych prawdziwymi historiami ofiar handlu ludźmi do pracy przymusowej. Przed nami pokazy w Kędzierzynie-Koźlu (16 października) oraz Dąbrowie Górniczej (25 października). W międzyczasie zachęcamy do poznania przeniesionej na ekrany kin historii nastoletniej dziewczyny z Europy Wschodniej, która udaje się do Szwecji w poszukiwaniu lepszego życia. Podejmując decyzję o wyjeździe, nie przewiduje jednak, że w rzeczywistości zostanie wykorzystana do niewolniczej pracy w prostytucji.

  • Plakat filmu
    Plakat filmu

 

[...] You wanted to buy me

For a hundred euro

You said you'd take me

To your little car

Your friend lived near by
He had a house and all
Where was I from you said
You guessed Yugoslavia
But it's not Yugoslavia
It's hardly Yugoslavia at all
Lyla
 

Fragment tekstu piosenki “Lyla” zespołu CocoRosie

Szwedzka kinematografia znana jest publiczności z całego świata przede wszystkim dzięki filmom wyreżyserowanym przez Ingmara Bergmana, Bo Widerberga, Jana Troella oraz Roya Anderssona. Współcześnie szwedzki przemysł filmowy kojarzony jest w głównej mierze z losami dziennikarza śledczego Mikaela Blomkvista, bohatera bestsellerowych powieści kryminalnych Stinga Larssona, przeniesionych na ekran zarówno przez Nielsa Ardena Opleva, jak i Davida Finchera. Nawiązując do wybitnych osiągnięć w dziedzinie filmu warto wspomnieć, iż w 2004 roku na ekrany polskich kin wszedł obraz Lukasa Moodyssona pt. „Lilja 4-ever”, przedstawiający dramat młodej dziewczyny z terenów byłego Związku Radzieckiego, opuszczonej przez matkę, który w brutalny i realistyczny sposób ukazuje problem handlu ludźmi i wykorzystania kobiet w seksbiznesie.

Fabuła filmu została oparta na kanwie prawdziwej historii Danguolė Rasalaitė – litewskiej szesnastolatki, która jesienią 1999 roku wyruszyła do Szwecji w przekonaniu, że będzie zatrudniona przy zbieraniu jagód. W rzeczywistości została uwięziona w prywatnym mieszkaniu i zmuszana do niewolniczej pracy jako prostytutka na obszarze metropolitalnym Malmö w miejscowości Arlöv. Reżyser ukazuje losy nastolatki rozpoczynając film od momentu, w którym bohaterka stoi na moście z zamiarem popełnienia samobójstwa. Zanim dowiemy się, czy odważy się na dokonanie ostatecznego kroku, poznajemy codzienność życia na prowincji w jednym z krajów byłego Związku Radzieckiego, a także szereg zdarzeń, jakie miały miejsce już po przybyciu do Szwecji, gdzie udała się za namową nowopoznanego chłopaka, który ukazał jej perspektywę nowego, lepszego życia oraz szansę na wyrwanie się z ponurego, socjalistycznego blokowiska.

Zjawisko handlu kobietami i dziewczętami jest często bagatelizowane, także w rozwiniętych krajach Europy Zachodniej i Ameryki Północnej. Historia Danguolė, której filmowym odpowiednikiem jest Lilja, sprowokowała szwedzkie społeczeństwo do podjęcia dyskusji na temat problemu zmuszania młodych kobiet do świadczenia usług seksualnych.

Zgodnie z raportem Departamentu Stanu USA na temat problematyki handlu ludźmi na świecie (‘Trafficking in Persons Report 2013’ – TIP), Szwecja jest obecnie przede wszystkim krajem docelowym, rzadziej tranzytowym, dla kobiet i dzieci zmuszanych do prostytucji. Większość z ofiar tego procederu pochodzi z Europy Wschodniej (w tym Rumunii, Litwy, Rosji, Gruzji, Azerbejdżanu, Bułgarii oraz Polski), a także Afryki oraz Azji. Pomimo faktu, iż organy ścigania prowadziły w 2012 roku mniej śledztw niż w latach ubiegłych, odnotowano większą liczbę skazań za handel ludźmi w porównaniu z poprzednimi okresami. Pośród 21 postępowań dotyczących wykorzystania innej osoby do celów seksualnych, 9 spraw dotyczyło wykorzystania dzieci. W świetle obowiązujących w Szwecji przepisów prawa karnego, sprawca handlu ludźmi do prostytucji lub pracy przymusowej może zostać skazany na karę pozbawienia wolności do lat 10. Rząd we współpracy z organizacjami pozarządowymi rozpoczął pilotażowy program, mający na celu zapewnienie bezpiecznych powrotów cudzoziemskich ofiar handlu ludźmi do krajów pochodzenia.

Film koprodukcji szwedzko-duńskiej w reżyserii Moodyssona stał się narodowym kandydatem do Oscara w kategorii „film nieanglojęzyczny”. Został również uhonorowany licznymi nagrodami, w tym m.in. przyznawanym przez Szwedzki Instytut Filmowy Złotym Żukiem (szwedz. Guldbagge), za reżyserię, scenariusz, zdjęcia, najlepszy film oraz najlepszą rolę kobiecą.  W Polsce dostępny jest dla widzów, którzy ukończyli 18 rok życia. Zobacz zwiastun film:

 

 

Źródła:

  1. Strona Wikipedii o Danguolė Rasalaitė http://sv.wikipedia.org/wiki/Danguol%C4%97_Rasalait%C4%97;
  2. Strona Wikipedii o „Lilja 4-ever” http://en.wikipedia.org/wiki/Lilya_4-ever;
  3. Strona Internet Movie Database o filmie http://www.imdb.com/title/tt0300140/awards?ref_=tt_awd;
  4. Strona zawierająca trailer filmu na kanale YouTube: http://www.youtube.com/watch?v=zqrQBJNDMgo;
  5. Strona zawierająca zdjęcie z plakatem filmowym http://www.impawards.com/2003/lilya_four_ever_ver2.html;
  6. Strona Departamentu Stanu USA zawierająca raport TIP dotyczący Szwecji http://www.state.gov/documents/organization/210741.pdf.

 

Tagi: Szwecja, wykorzystanie seksualne, film, handel dziećmi, TIP

podziel się treścią: